آسپیراسیون جسم خارجی و اقدامات پرستاری در سنین مختلف

رویکرد پرستاری برای خفگی ممکن است بسته به گروه سنی کمی متفاوت باشد. در اینجا یک روش پرستاری برای خفگی در گروه های سنی مختلف آورده شده است. این مطلب در کنکور ارشد پرستاری 1401 جزو سوالات بوده است. 

1. خفگی در نوزادان (زیر 1 سال):

– شدت دوره خفگی و توانایی نوزاد برای نفس کشیدن یا گریه کردن را ارزیابی کنید.
– اگر نوزاد به شدت سرفه می کند، او را تشویق کنید که به سرفه کردن ادامه دهد تا انسداد برطرف شود.
– اگر نوزاد قادر به نفس کشیدن، سرفه یا گریه نیست، ضربه هایی به پشت و به دنبال آن رانش قفسه سینه انجام دهید:
– نوزاد را رو به پایین در امتداد ساعد خود قرار دهید و از سر و گردن او حمایت کنید.
– تا 5 ضربه محکم به پشت بین تیغه های شانه با استفاده از پاشنه دست وارد کنید.
– اگر انسداد همچنان وجود دارد، نوزاد را روی ساعد خود به سمت بالا بچرخانید و با استفاده از دو انگشت در نیمه پایینی جناغ سینه، حداکثر 5 رانش قفسه سینه انجام دهید.

2. خفگی در کودکان (1 سال و بالاتر):

– شدت دوره خفگی و توانایی کودک برای نفس کشیدن، صحبت کردن یا سرفه کردن را ارزیابی کنید.
– اگر کودک به شدت سرفه می کند و می تواند نفس بکشد، او را تشویق کنید که به سرفه خود ادامه دهد تا انسداد برطرف شود.
– اگر کودک قادر به نفس کشیدن، سرفه یا صحبت کردن نیست، مانور Heimlich (تراست های شکمی) را انجام دهید:
– پشت سر کودک بایستید و دستان خود را دور کمر او قرار دهید.
– با یک دست مشت کنید و بالای ناف اما زیر قفسه سینه قرار دهید.
– مشت خود را با دست دیگر بگیرید و به سمت شکم به سمت داخل و بالا حرکت دهید تا جسم خارجی از جای خود خارج شود.

3. خفگی در بزرگسالان:

– شدت دوره خفگی و توانایی فرد برای نفس کشیدن، صحبت کردن یا سرفه کردن را ارزیابی کنید.
– اگر فرد به شدت سرفه می کند و می تواند نفس بکشد، او را تشویق کنید تا به سرفه خود ادامه دهد تا انسداد برطرف شود.
– اگر فرد قادر به نفس کشیدن، سرفه کردن یا صحبت کردن نیست، مانور هایملیخ (راست های شکمی) را انجام دهید:
– پشت فرد بایستید و دستان خود را دور کمر او بپیچید.
– یک مشت را کمی بالای ناف اما زیر قفسه سینه قرار دهید.
– مشت خود را با دست دیگر خود بگیرید و با فشار به سمت داخل و بالا به شکم وارد کنید تا جسم خارجی خارج شود.

4. نظارت و پشتیبانی مداوم:

– به طور مداوم راه هوایی، تنفس و گردش خون فرد را تحت نظر بگیرید.
– اگر انسداد برطرف نشد یا فرد بیهوش شد، اقدامات اساسی حمایت از زندگی از جمله CPR را در صورت لزوم آغاز کنید.
– ارتباطات باز را حفظ کنید و از فرد و خانواده اش در طول فرآیند حمایت کنید.

5. همکاری و پیگیری:

– برای اطمینان از ارزیابی مناسب، تصویربرداری و مداخله بیشتر در صورت نیاز، با تیم مراقبت های بهداشتی، از جمله پزشکان و درمانگران تنفسی همکاری کنید.
– حادثه، اقدامات انجام شده و پاسخ فرد را برای گزارش دقیق و تداوم مراقبت مستند کنید.

برای پرستاران مهم است که دانش و مهارت های خود را در رابطه با مدیریت خفگی با به روز رسانی منظم آموزش های خود و به روز ماندن با دستورالعمل ها و پروتکل های ارائه شده توسط مرکز مراقبت های بهداشتی خود حفظ کنند.